آمده است . بعد از دوران پيامبر اكرم ( ص ) نيز اثرى از حائر ، ديده نمىشود ؛ مثلًا هنگامى كه اميرمؤمنان على ( ع ) در راه صفيّن ، از كربلا عبور مىكند و با توقف و يادآورى شهادت امام حسين ( ع ) و يارانش در آن سرزمين ، اشك مىريزد ؛ نامى از حائر و حير ، به ميان نمىآيد . اگر يك گام تاريخى ديگر برداريم و به واقعه عاشورا نزديك شويم ، ملاحظه مىكنيم كه امام حسين ( ع ) ، وقتى به حدود كربلا رسيد و نقطه به نقطه را در جست‌وجوى آن كاويد و نام يكايك آبادىهاى منطقه را ، جويا شد و نينوا ، غاضريّه ، شفيه ، عقر ، كربلا و غير اينها را براى حضرت برشمردند ؛ يادى از حائر و حير در شمار آن اسم‌هاى گوناگون ، مطرح نگشت . پس از آن و از تاريخ فرود آمدن امام حسين ( ع ) در كربلا ؛ يعنى روز دوّم محرم سال 61 هجرى ، تا روز دهم آن ، كه روز عاشورا و مصادف با شهادت آن حضرت است ، هيچ گونه يادى يا دست‌ِكم اشاره‌اى ، هر چند ظريف و غير ملموس به نام حائر ، در ميان اخبار و احاديث مربوط به اين روزگار ، صورت نگرفته است . از آن به بعد و از لحظهء حركت اسيران و غارت‌شدگان خاندان امام حسين ( ع ) ، از كربلا به كوفه و از كوفه به شام و سپس بازگشت آنان از شام به سوى مدينه و عبور ايشان ، از سرزمين كربلا نيز ذكرى يا اشاره‌اى به نام حائر ، به جاى كربلا و نيز در ميان تمام اخبار و احاديث مربوط به اين مدت از زمان ، به چشم نمىخورد . پس از آن نيز هرگاه ما ديدگان خود را از رويدادهاى تاريخى ، به روايات دينى متوجه سازيم ، خواهيم ديد كه اخبار واحاديثى كه از امام سجّاد و امام باقر ( ع ) ، راجع به قبر امام حسين ( ع ) و فضيلت زيارت آن حضرت ، يا موارد ديگر به دست ما رسيده ، هيچ اشاره و ايمايى به نام حائر يا حير ، در آنها نيامده است . اكنون حوادث و رويدادهاى سال 114 هجرى قمرى ؛ يعنى زمان شهادت